Kolor z ekranu drukuje się ciemniej: RGB a CMYK

TechnologieRedakcja Kalkulator360.pro · 3 sierpnia 2026 · 2 min czytania

Projekt wygląda dobrze na monitorze, a z drukarni wraca wyblakły i ciemniejszy, zwłaszcza w miejscach mocnego błękitu. To nie pomyłka drukarza. Ekran i papier posługują się dwoma różnymi modelami koloru, a przejście między nimi zawsze coś zabiera.

Światło kontra farba

Monitor miesza trzy światła: czerwone, zielone i niebieskie. Wszystkie zapalone na maksimum dają biel, wszystkie zgaszone czerń. Papier działa odwrotnie: farba odejmuje z odbitego światła kolejne części widma, więc im więcej farby, tym ciemniej.

Stąd bierze się różnica zasięgu. Zestaw farb CMYK odtwarza mniejszy zakres barw niż świecący ekran, a najbardziej brakuje mu nasyconych błękitów i zieleni. Kolor spoza tego zakresu zostaje sprowadzony do najbliższego możliwego, i właśnie to widać jako przygaszenie.

Rachunek na jednym kolorze

Zapis hex to trzy liczby od 0 do 255. Kod 2563EB rozkłada się na 37 czerwonego, 99 zielonego i 235 niebieskiego. Najpierw wyznaczamy czerń jako dopełnienie największej składowej: 235 ÷ 255 = 0,922, więc czerni zostaje 7,8 procent.

Resztę liczymy względem tego, co po odjęciu czerni zostało. Dla składowej czerwonej wychodzi 84,3 procent cyjanu, dla zielonej 57,9 procent magenty, a żółtego nie ma wcale, bo to składowa najjaśniejsza.

Kolejność ma tu znaczenie. Gdyby czerń wyznaczyć na końcu, farby chromatyczne wyszłyby ciemniejsze i droższe w druku, bo czarna kryje taniej niż trzy pozostałe nałożone na siebie. Wariant z pełną wymianą na czerń jest domyślny w większości programów graficznych.

Suma pokrycia decyduje o tym, czy się wydrukuje

Ostatnia kolumna to suma czterech farb. Drukarnie podają dla niej limit, zwykle około 300 procent przy papierze powlekanym i niżej przy gazetowym. Powyżej tej granicy farba nie zdąży wyschnąć, odbija się na kolejnym arkuszu i rozmazuje.

Największy problem sprawiają głębokie granaty i czernie budowane ze wszystkich składowych. Czysta czerń tekstowa to 0, 0, 0, 100 procent i suma wynosi 100, ale czerń złożona dla dużych płaszczyzn potrafi dobić do 320 i wtedy zaczyna się rozmowa z drukarnią.

Czego ten rachunek nie załatwia

Przeliczenie arytmetyczne pokazuje proporcje farb, ale nie zna papieru ani maszyny. Realna konwersja idzie przez profil ICC dobrany do konkretnego podłoża, dlatego wynik z drukarni różni się od wyliczonego o kilka procent na każdej składowej.

Kolory firmowe zapisuj więc w obu przestrzeniach naraz i podawaj drukarni wartości CMYK, a nie sam kod hex ze strony internetowej. Przy dużych nakładach dopytaj też o proof, czyli wydruk próbny na docelowym papierze: to jedyny sposób, żeby zobaczyć kolor przed całym nakładem.